�ankagangar catticu

Endurvakning bloggsins...

Tue, 04 Nov 2008 21:40:38 +0000

Nú er að duga eða drepast, blogga eða ekki blogga og þar fram eftir götunum.

Ég held ég geti ekki einu sinni talað um núverandi ástand í heiminum og landinu, ég er einfaldlega of reið og sár og sjokkeruð og undrandi. Ég get nú samt ekki sagt að ég gráti niðurrif kapítalismans, þvert á móti, mig hlakkar til að sjá hvað gerist í framhaldinu. Ég er hinsvegar svo gobsmacked, og já þetta er eina orðið yfir þessa tilfinningu, á því að eftir þennan sirkus skuli ríkisstjórn og seðlabankastjórn enn sitja við völd og halda sig hafa umboð frá þjóðinni. Þessi ríkisstjórn og seðlabankastjórn hefur ekki mitt umboð. Seðlabankastjóri tapaði því þegar hann sagði í fjölmiðlum þegar þetta var allt saman að ganga yfir að hann hefði séð þetta fyrir fyrir ári síðan en ekkert getað gert. Ríkisstjórnin missti umboð mitt þegar þau sögðust ætla að setja af stað rannsóknarnefnd til að athuga hvort eitthvað saknæmt hefði átt sér stað, í staðinn fyrir að gera eins og bretarnir og beita þennan skríl hryðjuverkalögum og tæma alla erlenda reikninga og sparibauka sem þessi skríl á til að borga okkur, fólkinu sem lifir í hinum alvöru heimi, til baka það sem það stal af okkur.
Ég ætla ekki að eiga fleiri orð um þetta í bili, ég er einfaldlega of reið.

Þetta haust er þó ekki alslæmt. Ég komst inn í Myndlistaskólann í Reykjavík í fornámið, sem er yndi. Ég er að læra ljósmyndun, litafræði og formfræði og hef formlega afsökun fyrir því að sitja á kaffihúsi með lífrænt ræktað piparmyntute og skissubók:)

En ég ætla að tala betur um það seinna, núna þarf ég að fara að fylgjast með forsetakosningunum, krossleggjum fingur:)

�stin er disk�....

Wed, 30 Apr 2008 23:07:26 +0000

Þá er leikhúsveturinn að renna sitt skeið. Síðasta aðalæfing vetrarins var í kvöld, Ástin er diskó, lífið er pönk, söngleikur eins og hann gerist bestur, enda skrifaður af Hallgrími Helgasyni.

Ég á ekkert nema falleg orð um þessa sýningu, hún er alveg mögnuð. Leikmyndin er ofboðslega einföld en samt svo flókin og mig klæjaði í puttana að hlaupa uppá svið og skoða hana nánar. Það eru engin blackout á milli atriða heldur eru mismunandi frontar á leikmyndina látnir síga niður úr turninum þannig að áhorfandinn er alltaf meðvitaður að um leikmynd sé að ræða. Leikararnir sjá svo sjálfir um að raða innanstokksmunum í leikmyndina.

Ég vann síðustu vaktina mína í vetur um síðustu helgi og get ekki sagt annað en ég sé strax farin að sakna þess að rölta niður í Þjóðleikhús um helgar og fá að vera í þessu húsi og eiga þátt í þessu öllu saman, þó lítill sé.

Þetta er yndisleg tilfinning, að sitja í leikhúsinu og vita að þetta sé það sem maður vill gera, þetta sé það sem stefnt sé að með stritinu í náminu. Einhvern tímann ætla ég að geta sagt að þessi leikmynd sé eftir mig, þetta sé eitthvað sem ég hannaði og hjálpaði til við að byggja. En fyrst er víst að læra herlegheitin:)

En á milli þess sem ég læt mig dreyma um fagra framtíð og frægð þá sit ég sveitt við skrifborðið og reyni að berja í hausinn á mér stefnum og straumum í heimildamyndagerð, en heimildamyndaprófið er á föstudaginn, fyrsta og eina próf þessarar síðustu próftíðar minnar í HÍ, alla vega í bili.

BA ritgerðin er komin úr prentun og liggur himinblá og falleg á skrifborðinu mínu og bíður þess að komast á skrifstofu Hugvísindadeildar. Það er rosalega skrítið að vera allt í einu búin að skrifa þessa stóru ritgerð, sem reyndist eftir allt saman ekki vera svo stór.

Svo er familian að koma að sækja mig og koma mér heim í heiðardalinn, en fyrst verðum við þó að fara í leikhús, að minnsta kosti einu sinni, og versla, og versla:)

Svo ætla ég að standa vaktina hjá Flugfélagi Íslands í sumar á flugvellinum hjá honum pabba mínum sem ég held að ætti að vera svaka stuð. Mæta í vinnuna á óguðlegum tíma svo fólk geti nú ferðast til útlanda, sem ég hef ekki efni á að gera, en hey, hver er bitur...

En nú er ég farin að reyna að læra eitthvað og hætta þessu rausi.

Heyrumst og sjáumst

Kata

Ritger�arskrif og anna�..

Fri, 07 Mar 2008 11:42:33 +0000

Í dag er merkur dagur. SigurRós hefur yfirtekið youtube og þar með sigrað heiminn:) Þetta er í raun stórmerkilegt því það er varla hægt að óska sér betri fjölmiðlunar. Ég fór að sjálfsögðu inn á youtube í morgun þegar ég byrjaði skrifin á ritgerðinni minni og er með heima á fullu í tölvunni. Ég er ekki frá því að ég skrifi hraðar og jafnvel betur með þetta í bakgrunninum.

Ég fór á opnunarhátíð Kaffi Hljómalindar á föstudagskvöldið og skemmti mér konunglega. Þarna sötraði ég piparmyntute og átti orðaskipti við Jónsa í SigurRós. Já þið heyrðuð rétt. Ég er hér með fræg:)

Þegar ég leit yfir hópinn sem var samankominn inni á kaffi Hljómalind gat ég ekki annað en brosað. Myndlistarmenn og tónlistarmenn, myndlistarnemendur og tónlistarnemendur.... og svo einstaka gangandi vegfarandi..

Ég var algjörlega heima hjá mér á staðnum. Eldgamlar ljósakrónur, sófar úr góða hirðinum sem hefðu sómt sér vel heima hjá langömmu og langafa, blómaveggfóður, anarkistabókasafn og sýningarsalur í kjallaranum, og piparmyntute. Hvers er hægt að óska sér meira? Ég veit það svei mér ekki.

Ef þið finnið mig ekki þá verð ég á Kaffi Hljómalind, sötrandi lífrænt piparmyntute í fölgrænum hægindastól með tekklöppum og makkann í kjöltunni. Ó þvílíkt líf:)

24.febr�ar

Sun, 24 Feb 2008 14:22:30 +0000

Já, það er orðið opinbert, ég á 1 mánuð eftir af 22. aldursári mínu. Eftir mánuð verð ég orðin 23 ára og ég held að fátt hræði mig meira þessa dagana.

Að verða 23 ára er nefnilega ekki bara vitnisburður um hverfandi æsku mína, heldur stór tímamót í lífi mínu. Ég útskrifast með BA gráðu í listfræði og trúarbragðafræði 14. júní næstkomandi, 23 ára að aldri alveg samkvæmt áætlun. Ég reiknaði bara ekki með að þessi tímamót myndu koma svona snemma. Ég er algerlega óviðbúin og á af þessum sökum í gífurlegri tilvistarkreppu. Ég sveiflast eins og api á grein milli þess að vera harðákveðin og algjörlega óákveðin um hvað ég á af mér að gera í sumar og næsta vetur. Ég held að héðan af sé eina von mín sú að með hækkandi aldri muni ég öðlast þá visku sem þarf til að taka þessa ákvörðun.

Fyrir utan þessa skemmtilegu tilvistarkreppu mína er ég á fullu að skrifa BA ritgerðina mína um altaristöflur á Íslandi auk þess að reyna að dragast ekki aftur úr í hinum kúrsunum mínum og vinna eins og brjálæðingur.

Lífið í leikhúsinu er ljúft eins og venjulega. Ég fer á hverja leiksýninguna á fætur annarri og hef ekki enn lent á leiðinlegu verki. Ég á það þó til að gleyma að fylgjast með leikurunum vegna þess að ég dett alveg inn í að fylgjast með hvernig leikmyndin er gerð og notuð.

Svo reiknast mér til að það sé farið að styttast all svakalega í páskafríið, réttar 3 vikur í brottför norður í snjóinn og steikurnar. Ef veðurguðirnir lofa ætla ég helst ekki að koma niður úr fjallinu nema til að borða steikurnar hennar mömmu og páskaeggin mín. Ég skora hér með á hann föður minn að drífa í skíðakaupum svo við getum nú endurlifað gömlu góðu dagana með páskum í fjallinu.

Og by the way þá vil ég óska öllum konum til hamingju með konudaginn.

M�tt � sv��i�

Fri, 22 Feb 2008 13:00:04 +0000

Jæja kæru lesendur þá er ég búin að koma mér vel fyrir hérna á nýju síðunni, þó ég eigi enn eftir að dytta að ýmsu eins og tenglalistanum mínum. Það verður að bíða betri tíma.

Ég sit hérna við tölvuna með kertaljós og kósý og reyni að skrifa BA ritgerðina mína en af einhverjum orsökum ætlar þetta að verða erfiðasta ritsmíð sem ég hef nokkru sinni skrifað. Þetta hlýtur samt að koma, svona hlutir reddast alltaf á endanum.

Þegar ég er búin að skrifa þennan kafla þá ætla ég að gefa mér góðan tíma til að skrifa skemmtilega færslu hér inn, en þangað til verður þetta að duga.

Heyrumst og sjáumst hress