Endurvakning bloggsins...Katrín Erna Gunnarsdóttir
Nú er að duga eða drepast, blogga eða ekki blogga og þar fram eftir götunum.Ég held ég geti ekki einu sinni talað um núverandi ástand í heiminum og landinu, ég er einfaldlega of reið og sár og sjokkeruð og undrandi. Ég get nú samt ekki sagt að ég gráti niðurrif kapítalismans, þvert á móti, mig hlakkar til að sjá hvað gerist í framhaldinu. Ég er hinsvegar svo gobsmacked, og já þetta er eina orðið yfir þessa tilfinningu, á því að eftir þennan sirkus skuli ríkisstjórn og seðlabankastjórn enn sitja við völd og halda sig hafa umboð frá þjóðinni. Þessi ríkisstjórn og seðlabankastjórn hefur ekki mitt umboð. Seðlabankastjóri tapaði því þegar hann sagði í fjölmiðlum þegar þetta var allt saman að ganga yfir að hann hefði séð þetta fyrir fyrir ári síðan en ekkert getað gert. Ríkisstjórnin missti umboð mitt þegar þau sögðust ætla að setja af stað rannsóknarnefnd til að athuga hvort eitthvað saknæmt hefði átt sér stað, í staðinn fyrir að gera eins og bretarnir og beita þennan skríl hryðjuverkalögum og tæma alla erlenda reikninga og sparibauka sem þessi skríl á til að borga okkur, fólkinu sem lifir í hinum alvöru heimi, til baka það sem það stal af okkur.
Ég ætla ekki að eiga fleiri orð um þetta í bili, ég er einfaldlega of reið.
Þetta haust er þó ekki alslæmt. Ég komst inn í Myndlistaskólann í Reykjavík í fornámið, sem er yndi. Ég er að læra ljósmyndun, litafræði og formfræði og hef formlega afsökun fyrir því að sitja á kaffihúsi með lífrænt ræktað piparmyntute og skissubók:)
En ég ætla að tala betur um það seinna, núna þarf ég að fara að fylgjast með forsetakosningunum, krossleggjum fingur:)
Ástin er diskó....Katrín Erna Gunnarsdóttir
Þá er leikhúsveturinn að renna sitt skeið. Síðasta aðalæfing vetrarins var í kvöld, Ástin er diskó, lífið er pönk, söngleikur eins og hann gerist bestur, enda skrifaður af Hallgrími Helgasyni.Ritgerđarskrif og annađ..Katrín Erna Gunnarsdóttir
Í dag er merkur dagur. SigurRós hefur yfirtekið youtube og þar með sigrað heiminn:) Þetta er í raun stórmerkilegt því það er varla hægt að óska sér betri fjölmiðlunar. Ég fór að sjálfsögðu inn á youtube í morgun þegar ég byrjaði skrifin á ritgerðinni minni og er með heima á fullu í tölvunni. Ég er ekki frá því að ég skrifi hraðar og jafnvel betur með þetta í bakgrunninum.24.febrúarKatrín Erna Gunnarsdóttir
Já, það er orðið opinbert, ég á 1 mánuð eftir af 22. aldursári mínu. Eftir mánuð verð ég orðin 23 ára og ég held að fátt hræði mig meira þessa dagana.
Að verða 23 ára er nefnilega ekki bara vitnisburður um hverfandi æsku mína, heldur stór tímamót í lífi mínu. Ég útskrifast með BA gráðu í listfræði og trúarbragðafræði 14. júní næstkomandi, 23 ára að aldri alveg samkvæmt áætlun. Ég reiknaði bara ekki með að þessi tímamót myndu koma svona snemma. Ég er algerlega óviðbúin og á af þessum sökum í gífurlegri tilvistarkreppu. Ég sveiflast eins og api á grein milli þess að vera harðákveðin og algjörlega óákveðin um hvað ég á af mér að gera í sumar og næsta vetur. Ég held að héðan af sé eina von mín sú að með hækkandi aldri muni ég öðlast þá visku sem þarf til að taka þessa ákvörðun.
Fyrir utan þessa skemmtilegu tilvistarkreppu mína er ég á fullu að skrifa BA ritgerðina mína um altaristöflur á Íslandi auk þess að reyna að dragast ekki aftur úr í hinum kúrsunum mínum og vinna eins og brjálæðingur.
Lífið í leikhúsinu er ljúft eins og venjulega. Ég fer á hverja leiksýninguna á fætur annarri og hef ekki enn lent á leiðinlegu verki. Ég á það þó til að gleyma að fylgjast með leikurunum vegna þess að ég dett alveg inn í að fylgjast með hvernig leikmyndin er gerð og notuð.
Svo reiknast mér til að það sé farið að styttast all svakalega í páskafríið, réttar 3 vikur í brottför norður í snjóinn og steikurnar. Ef veðurguðirnir lofa ætla ég helst ekki að koma niður úr fjallinu nema til að borða steikurnar hennar mömmu og páskaeggin mín. Ég skora hér með á hann föður minn að drífa í skíðakaupum svo við getum nú endurlifað gömlu góðu dagana með páskum í fjallinu.
Og by the way þá vil ég óska öllum konum til hamingju með konudaginn.
